De nieuwe Bitter Vero op de veertigste editie van de Essen Motor Show
Op de veertigste uitgave van de welbekende Essen Motor Show presenteerde Erich Bitter aan het grote publiek, de nieuwe vierdeurs sedan Vero, gebaseerd op de Australische Holden Statesman. De auto werd reeds in oktober 2007 in Schwelm voorgesteld aan een select publiek voornamelijk bestaande uit perslui en “trouwe vrienden van het huis”.
/IMG1892a.jpg)
Om aan de nieuwste Europese voorschriften inzake veiligheid en uitstoot te voldoen moest de Holden Statesman wel enige technische aanpassingen ondergaan.
De Bitter Vero verschilt van de originele Holden Statesman door zijn motorkap, zijn nieuwe koplampen en zijn nieuwe voor- en achterbumpers. Het interieur is luxueus afgewerkt en de bekleding bestaat uit leder en Alcantara®.
/BitterVero2008Interieur01a.jpg)
De Bitter Vero is uitgerust met een V8 benzinemotor van 5.967 cm3 die 270 kW ontwikkelt bij 5.700 o/min. Het respectabele maximum koppel bedraagt 530 Nm bij 4.400 o/min. De krachtbron is aan een vijftraps automaat gekoppeld.
Zoals bij de meeste Duitse automerken wordt de maximum snelheid elektronisch begrensd bij 250 km/u.
/IMG1897a.jpg)
De 2 exemplaren waarmee Erich Bitter in Essen opdook zijn reeds verkocht. In de werkplaats in Ennepetal worden momenteel 2 andere voertuigen omgebouwd en heel binnenkort worden er 5 nieuwe auto’s uit Australië verwacht. Voor al deze wagens werd reeds een bestelbon getekend.
De distributie gebeurt gedeeltelijk via een aantal Opel dealers met wie Bitter goede betrekkingen onderhoudt sinds hij zijn CD en SC coupés produceerde, of bij de fabriek in Ennepetal zelf.
Interesse? Aan de Bitter Vero hangt een prijskaartje van 102.500 € exclusief. De standaard 18-duims velgen kunnen mits bijbetaling van 3.800 € exclusief plaats ruimen voor 20-duims velgen.
/IMG1904a.jpg)
Heel beknopte historiek Erich Bitter.
Erich Bitter, anno 1933, zoon van een fietsenmaker in Schwelm, verliet de school op 16-jarige leeftijd om in het familiale bedrijfje te werken. In zo’n milieu kon het niet anders dan dat Erich zich liet verleiden door een wielrennerscarrière. Hij werd beroepsrenner op zijn twintigste en 4 jaar lang was het zijn broodwinning. Hij nam zelfs deel aan de Tour de France.
/IMG1900a.jpg)
Toen hij 25 was stapte hij over naar de automobielsport. Deze discipline oefende hij gedurende 11 jaar uit, om precies te zijn van 1958 tot 1969. Wedstrijden reed hij onder andere op NSU, Porsche, Ferrari, Mercedes 300 SL en Abarth.
In 1962 startte Erich Bitter het bedrijfje Rallye-Bitter op. Hij verkocht tuning kits en auto accessoires. Het bedrijf kende een zeker succes en vlug werd de catalogus uitgebreid met rallye uitrusting en zijn eigen Bitter Nomex racepakken.
Na zijn racecarrière werd Bitter de officiële invoerder van Abarth voor West Duitsland, gevolgd door de concessie voor Duitsland van het Italiaanse merk Intermeccanica.
Dit laatste merk werd een regelrechte ramp toen bleek dat de afwerking en de betrouwbaarheid van deze auto’s zo pover waren dat Bitter bijna de fles opging om zijn klanten mobiel te houden.
Dit korte maar rampzalige avontuur was ongetwijfeld de spreekwoordelijke druppel die de even spreekwoordelijke emmer deed overlopen en Bitter besloot dan maar zijn eigen auto’s te bouwen.
Hij vond dat Opel de beste garanties bood wat betreft de betrouwbaarheid.
/BitterCD1977a.jpg)
In 1971 vestigde hij zijn werkplaatsen in Schwelm. Tussen 1973 en 1986 produceerde zijn firma 395 CD en 488 SC voertuigen waarvan 5 vierdeurs sedans, alle gebaseerd op mechanische onderdelen afkomstig van Opel.
/BitterSC1981-01a.jpg)
Tussen 1987 en 1997 ontstonden verschillende projecten waarvan er geen enkel het productiestadium haalde. In 1997 zag hij het voor bekeken maar hij bleef in de sector van de autodesign en engineering werkzaam. Het bedrijf telde toen een zeventigtal werknemers.
/BitterCD200401a.jpg)
In 2001 stond Bitter op de IAA met een Holden HSV waarop een Bitter badge was aangebracht, maar daar kwam niets van in huis. In 2003 was hij op het salon van Genève aanwezig met een interessante coupé gebaseerd op de Australische Holden Monaro. Dit project werd ook afgeblazen hoewel hij 3 keer op rij in Genève geshowd werd.
In 2007 is het dan de beurt aan de nieuwe Vero. Naar we vernomen hebben zijn er al 9 van verkocht. Hopelijk is dit de definitieve terugkeer van Erich Bitter.
